بیشتر سازمان‌ها، «برنامه‌ریزی راهبردی» را با «تفکر راهبردی» اشتباه می‌گیرند و توانایی خود برای سازگاری، نوآوری و موفقیّت را از بین می‌برند.

برنامه‌ریزی راهبردی :
• یک فرآیند سخت و گام به گام است.
• بر پیش‌بینی‌ها و کنترل‌ها تمرکز می‌کند.
• ساخته‌شده برای جهانی که تغییر چندانی نمی‌کند.
• به بایگانی بزرگی از پاورپوینت‌ها ختم می‌شود که در قفسه خاک می‌خورد.
• تیم‌ها، نقشه دیروز را در هرج و مرج امروز اجرا می‌کنند.

تفکر راهبردی :
• یک ذهنیّت منعطف و تکراری است.
• از عدم‌قطعیّت و پیچیدگی‌ها استقبال می‌کند.
• بر سؤالات بزرگ تمرکز می‌کند، نه فقط پاسخ‌ها.
• شامل یادگیری مستمر و تصمیم‌گیری سریع است.
• تیم‌ها با پیش‌بینی، تطبیق و تکامل جلوتر می‌مانند.