تفاوت بین زنده ماندن و شکوفا شدن؟ چگونه ریسک را می‌بینید و مدیریت می‌کنید؟

“هنر نظارت بر ریسک در حذف ریسک نیست، بلکه در تصمیم‌گیری آگاهانه با وجود آن است.” – مایکل پورتر

نظارت بر ریسک سازمانی (ERO) بر نقش هیئت‌مدیره در نظارت بر فرآیندهای مدیریت ریسک، حصول اطمینان از همسویی با ریسک‌پذیری سازمان و اهداف راهبردی تأکید می‌کند.

ERO به فرآیندها و ساختارهایی اشاره دارد که نظارت و مدیریت مؤثر ریسک‌ها را در سراسر یک سازمان تضمین‌می‌کند.

این وظیفه معمولاً بر عهده هیئت‌مدیره و مدیریت‌ارشد است که وظیفه‌دارند اطمینان حاصل کنند که ریسک‌ها به‌اندازه کافی شناسایی، ارزیابی و به آنها پاسخ داده می‌شود.

عناصر کلیدی عبارتند از :

• ادغام با راهبرد : نظارت تضمین می‌کند که شیوه‌های مدیریت ریسک با اهداف راهبردی سازمان هماهنگ است و انعطاف‌پذیری در برابر تهدیدات بالقوه را افزایش می‌دهد.

• نظارت بر ریسک‌ها : بررسی منظم مشخصات ریسک سازمان و اطمینان از مدیریت مناسب ریسک‌های مهم.

• گزارش‌دهی : ارائه گزارش‌های جامع از مواجهه با ریسک به هیئت‌مدیره، که به تصمیم‌گیری آگاهانه کمک می‌کند.

“حکمرانی به معنای کنترل نیست، بلکه ایجاد چارچوبی برای تصمیم‌گیری مسئولانه است.” – پیتر دراکر

ERO و حکمرانی سازمانی ریسک(ERG) دو مفهوم مرتبط با هم هستند که نقش‌ مهمی در چارچوب کلی مدیریت ریسک سازمانی (ERM) ایفا می‌کنند.

در حالی که ERO بر نظارت و مدیریت مؤثر ریسک‌ها در چارچوبی تعیین‌شده تاکید دارد، ERG بر ساختارها و ساز و کارهایی تمرکز دارد که نحوه مدیریت ریسک‌ها را در سطح راهبردی تعریف می‌کند.

ERG بر ایجاد فرهنگ آگاهی از ریسک تأکید دارد و در آن همه کارکنان نقش خود را در مدیریت ریسک‌ها درک کنند. این جنبه فرهنگی برای تقویت تعامل فعال با شیوه‌های مدیریت ریسک در تمام سطوح سازمانی حیاتی است.

تعامل بین ERO، ERG و ERM برای سازمان‌هایی که به‌دنبال پیمایش پیچیدگی‌های محیط‌های تجاری نوین هستند، ضروری است.

هر جزء نقش متمایز و در عین‌حال به هم پیوسته‌ای در حصول اطمینان از اینکه ریسک‌ها به طور مؤثر شناسایی، ارزیابی، مدیریت و نظارت می‌شوند، ایفا می‌کند.

حاکمیت مؤثر ریسک سازمانی یک چارچوب ساختاریافته را فراهم می‌کند که از فرآیندهای ERM پشتیبانی می‌کند.

حکمرانی تضمین می‌کند که راهبرد سازمان ملاحظات ریسک را در نظر دارد و امکان تصمیم‌گیری آگاهانه را در همه سطوح فراهم می‌کند.

ERO ارتباط بین نهادهای حاکمیتی و تیم‌های عملیاتی درگیر در ERM را تسهیل می‌کند. این جریان اطلاعات برای پاسخ به موقع به خطرات نوظهور بسیار مهم است.

سازمان‌ها با همسو کردن شیوه‌های ERM با ساختارهای حاکمیتی و مکانیسم‌های نظارتی، می‌توانند اطمینان حاصل‌کنند که رویکرد آنها برای مدیریت ریسک‌ها نه‌تنها جامع، بلکه به‌صورت راهبردی نیز متمرکز است.

این همسویی به سازمان‌ها کمک می‌کند تا به اهداف خود دست یابند و در عین حال سطح قابل‌قبولی از مواجهه با ریسک را حفظ کنند.