اشتهای ریسک

اشتهای ریسک

اشتهای‌ریسک به سطح ریسکی اشاره دارد که یک فرد یا سازمان مایل‌است برای دستیابی به اهداف خود متحمّل شود و نقش مهمّی در تصمیم‌گیری، به‌ویژه در امور مالی، سرمایه‌گذاری و راهبرد کسب و کار دارد.


اشتهای ریسک شامل چندین مؤلفه کلیدی است :

۱- تعریف : مقدار ریسکی است که واحد تجاری جهت اهداف خود تمایل دارد بپذیرد، با تشخیص اینکه بازده بالقوه بالاتر، اغلب با افزایش ریسک همراه است.


۲- عوامل مؤثر بر اشتهای ریسک :

هدف : هدف سازمان برای دستیابی به آن می‌تواند به‌شدت بر تحمل ریسک آن تأثیر بگذارد.

موقعیّت مالی : منابع موجود و سلامت مالی یک سازمان در تعیین میزان ریسک قابل‌مدیریت حیاتی است.

شرایط بازار : روندهای اقتصادی، نوسانات بازار و رقابت نیز می‌توانند بر اشتهای ریسک‌ تأثیر بگذارند.

تجربه و دانش : سطح تجربه تصمیم‌گیرندگان می‌تواند تمایل آنها برای ریسک‌کردن را شکل‌دهد.

انتظارات ذینفعان : نظرات و ترجیحات ذینفعان (سرمایه‌گذاران، کارکنان و مشتریان) نیز باید در نظر گرفته‌شود.


۳- اشتهای ریسک در مقابل تحمل ریسک :
در حالی که ریسک‌پذیری موضوعی گسترده است و به تمایل کلی برای درگیر شدن با ریسک مربوط می‌شود، تحمّل ریسک خاص‌تر است و به‌سطح قابل‌قبول ریسک برای موقعیّت‌ یا پروژه‌های‌خاص اشاره دارد.


۴- مشخص کردن اشتهای ریسک :

سازمان‌ها اغلب اشتهای ریسک‌ را از طریق چارچوب‌ها و سیاست‌هایی تعریف می‌کنند که ممکن‌است شامل معیارهای‌کمّی (مانند حداکثر آستانه‌ضرر) و یا توصیف‌های‌کیفی (مانند محتاطانه و فرصت‌طلبانه) باشد.


۵- پیامدهای اشتهای ریسک :

یک اشتهای ریسک تعریف‌شده خوب، می‌تواند برنامه‌ریزی استراتژیک و تخصیص منابع را بهبود بخشد و به شناسایی فرصت‌های‌مناسب کمک‌کند و اشتهای ریسک تعریف‌نشده، می‌تواند به ناهماهنگی در تصمیم‌گیری و زیان‌های احتمالی منجر شود.


نتیجه‌گیری

درک و مدیریت مؤثر اشتهای ریسک برای دستیابی به موفقیّت بلندمدّت در هر سرمایه‌گذاری لازم و ضروری است.

مدیریت ریسک، مدیریت ریسک، کمیته ریسک، مدیریت یکپارچه ریسک, اشتهای ریسک

اشتهای ریسک بیشتر بخوانید »

مالی قدیم / مالی جدید

مالی قدیم / مالی جدید

ردیف

موضوع

امور مالی سنتی

امور مالی جدید و مدرن

۱

نقش  CFO

تمرکز بر گزارشگری مالی، انطباق و مدیریت هزینه

شریک تجاری استراتژیک با تمرکز بر خلق‌ ارزش، نوآوری و رشد

۲

حسابداری

حسابداری دستی و کاغذی با استفاده از دفتر کل و اسناد فیزیکی

سیستم‌های حسابداری خودکار و مبتنی‌بر فضای‌ابری با دسترسی آنلاین به داده‌های مالی

۳

شراکت تجاری

تعامل و همکاری محدود بین امور مالی و سایر واحدهای تجاری

همکاری فعّال و همسویی استراتژیک با واحدهای تجاری برای هدایت عملکرد و ارزش

۴

برنامه‌ریزی و تحلیل‌مالی (FP&A)

به‌شدت متکی به داده‌های تاریخی و صفحات گسترده

پیش‌بینی کمتر

استفاده از تجزیه‌و‌تحلیل پیش‌بینی و مدل‌سازی پیشرفته

پیش‌بینی مستمر

۵

مدیریت مالیات

محاسبات مالیاتی دستی و انطباق، با حداقل برنامه‌ریزی استراتژیک مالیاتی

برنامه‌ریزی استراتژیک مالیاتی فعّال با استفاده از نرم‌افزارهای پیچیده مالیاتی و تجزیه و تحلیل

۶

بودجه‌بندی

چرخه‌های بودجه‌ریزی سالانه با بودجه‌های غیرقابل انعطاف و تحلیل سناریو محدود

پیش‌بینی‌های متحرک و بودجه‌های انعطاف‌پذیر که با شرایط متغیّر کسب‌وکار سازگار می‌شوند

۷

فناوری

استفاده از نرم‌افزارهای مجزا و مبتنی‌بر دسکتاپ و اکسل، با قابلیت‌های اتوماسیون محدود و تجزیه و تحلیل داده‌ها

ادغام هوش‌مصنوعی و یادگیری‌ ماشین با تجزیه و تحلیل داده‌های‌پیشرفته برای شناخت و تصمیم‌گیری در زمان واقعی

۸

مهارت‌های نرم

تمرکز بر مهارت‌های فنی با تأکید کمتر بر ارتباطات و همکاری

تاکید بر ارتباطات، رهبری و تفکر استراتژیک علاوه بر مهارت‌های فنی

۹

مدیریت ریسک

رویکرد واکنشی به ریسک‌ها، با تمرکز بیشتر بر ریسک‌های بیمه‌پذیر

رویکرد پیشگیرانه و کل‌نگر به ریسک، با در نظر گرفتن ریسک‌های استراتژیک، عملیاتی و مالی

۱۰

ایجاد ارزش

تمرکز بر کاهش هزینه و کارایی، با تأکید کمتر بر نوآوری و استراتژی‌های خلق ارزش

تمرکز بر نوآوری، شیوه‌های پایدار و استراتژی‌های خلق ارزش بلندمدت

مدیریت مالی، امور مالی, مالی جدید, Financial , CFO, Modern Financial, Financial Management

مالی قدیم / مالی جدید بیشتر بخوانید »

خود ارزیابی کنترل ریسک

خود ارزیابی کنترل ریسک – RCSA

معمولاً کسب و کارها برای شناسایی نقاط ضعف در عملکرد خود، خودارزیابی کنترل ریسک (RCSA) را برای برخورداری از مزایای آن انجام می‌دهند. از مقابله با مسائل امنیتی گرفته تا اصلاح فرآیندهای ناکارآمد، یک RCSA می‌تواند به ارتقای سطح کسب و کار کمک کند و در عین حال خطراتی را که در رشد و موفقیّت مجموعه تداخل دارند را کاهش دهد.

برای کمک در درک اینکه RCSA شامل چه چیزی و مزایای آن است، در این راهنما موارد و نکات این ارزیابی‌ها را بررسی می‌کنیم.


RCSA  به چه معناست؟

خود ارزیابی کنترل ریسک یک روش مؤثر و ارزشمند برای شناسایی، ارزیابی و کاهش ریسک‌های عملیاتی یک کسب و کار است.


مراحل کلّی RCSA:

·       شناسایی اهداف و خطرات : این ارزیابی به کسب‌وکار شما کمک می‌کند تا دامنه ریسک‌های عملیاتی را تعیین کند. ممکن‌است حوزه‌ها یا فرآیندهای خاصی در شرکت شما وجود داشته باشد که نیاز به توجّه ویژه دارد.

·       ایجاد کنترل‌ها : با درک ریسک‌های سازمان خود، می‌توانید کنترل‌ها و اقداماتی را برای کاهش مؤثر این خطرات، ایجاد کنید.

·       ارزیابی کنترل‌ها : هنگامی که کنترل‌های شما برقرار شد، کسب‌وکارتان اثربخشی آن‌ها را ارزیابی می‌کند. اگر نقاط ضعف یا خلائی در کنترل‌های شما وجود داشته باشد، احتمالاً نیاز به به‌روزرسانی دارند.


مزایای RCSA

با درک تعریف  RCSA، می‌توانیم به مزایا و اهمیّت استفاده از این ارزیابی‌ها برای کسب‌وکارتان بپردازیم :

·       بهبود آگاهی : یک RCSA به شرکت‌ها کمک می‌کند درباره سازمانشان وخطراتی که به طور بالقوه می‌توانند عملیات را تهدید کنند، اطلاعات بیشتری کسب کنند.
آگاهی بیشتر به این معنی است که تیم شما می‌تواند خطرات را شناسایی کرده و برای مقابله مؤثرتر با آنها اقدام کند.

·       افزایش تصمیم‌گیری : این ارزیابی‌ها
همچنین بینش‌هایی را ارائه می‌کنند که برای اطلاع‌رسانی تصمیم‌گیری‌های مهم، مفید هستند. می‌توانید از
RCSA برای تعیین بهترین برنامه اقدام برای کاهش خطرات احتمالی استفاده کنید.

·       افزایش انطباق : یکی دیگر از مزایای استفاده از RCSA این است که اطمینان حاصل شود که عملیات شما الزامات مهم نظارتی را برآورده می‌کند. ارزیابی‌ها می‌توانند به رعایت استانداردهای خاص صنعت کمک کنند و عملکرد شما را با آن‌ها مطابقت دهند.

·       القای بهبود مستمر : هدف نهایی RCSA کمک به کسب‌وکارها برای بهبود مستمر و بهبود فرآیندهای خود برای کاهش خطرات و حمایت از رشد است. پرداختن منظم به خطرات، یک راه مؤثر برای اطمینان از سودمند بودن کنترل‌های شما برای عملیات می‌باشد.


بهترین شیوه‌های  RCSA

چند روش برای RCSA وجود دارد که به کسب و کار شما کمک می‌کند تا بازخوردهای مهم را جمع‌آوری کرده و خطرات عملیاتی را شناسایی
کند. بسته به شرایط منحصر به فرد هر سازمان، می‌توانید از رویکردهای مختلفی برای
RCSA استفاده کنید، از جمله موارد زیر :

·       پرسشنامه ها

یکی از تکنیک‌های مؤثر برای خود ارزیابی کنترل ریسک این است که تیم و ذی‌نفعان پرسشنامه‌های دقیقی را درباره ریسک‌ها و کنترل‌های عملیاتی پر کنند. کسب‌وکار شما می‌تواند بینش‌های ارزشمندی در مورد اثربخشی کنترل‌های موجود شما به دست آورد و برنامه‌ای برای
اصلاح و ارتقای آن‌ها ایجاد کند.

پرسشنامه ها به کسب و کار شما نیاز دارند تا نظرسنجی را توسعه دهد، بازخوردها و نتایج را جمع‌آوری کند.

·       کارگاه های آموزشی

یکی دیگر از رویکردهای رایج برای RCSAبرگزاری کارگاه های آموزشی با همه ذی‌نفعان اصلی سازمان شما است. این جلسات به تیم شما اجازه می‌دهد تا از زوایای مختلف در مورد ریسک‌ها و کنترل‌های کسب‌وکارتان با جزئیات بیشتر بحث کنید. کارگاه‌ها روشی مؤثر برای قرار دادن هر بخش در یک صفحه هستند و به وضوح مسئولیت‌های هر بخش مربوط به مدیریت ریسک و مسئولیت‌های فردی را مشخص می‌کنند.

·       رویکرد ترکیبی

کسب و کار شما همچنین می‌تواند از یک رویکرد ترکیبی برای RCSA خود استفاده کند و از پرسشنامه‌ها و کارگاه‌ها برای شناسایی ریسک ها و ارزیابی اثربخشی کنترل‌های عملیات شما استفاده کند. سودمندی این روش به این دلیل است که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد تا فشار کاری شرکت‌کنندگان را کاهش داده و نگاه دقیق‌تری به فرآیندهای موجود داشته باشند.

این رویکردها می‌توانند به شرکت شما کمک کنند تا با شناخت بهتری مبتنی بر داده‌ها در عملیات‌های روزمره خود استفاده کنید. آنها می‌توانند تیم شما را تشویق کنند تا مراقب خطرات احتمالی باشند و به سرعت اقدام کنند.

 

مراحل انطباق با RCSA

خود ارزیابی کنترل ریسک شامل چند مرحله مختلف است، از شناخت ریسک‌ها تا نظارت بر اثربخشی کنترل‌های شما. چارچوب RCSA
بدین شرح است :

۱- مستندسازی : با تجزیه و تحلیل از بالا به پایین از عملیات کسب‌وکارتان و ریسک‌های مرتبط شروع کنید. گزارشی تهیه کنید که ساختار کنترل موجود را شناسایی کند.

۲- شناسایی ریسک : با انجام ارزیابی
ریسک، به فرآیندهای کسب‌وکارتان نگاه دقیق‌تری بیندازید. در طول این مرحله، شرکت شما می‌تواند یک کارگاه آموزشی برگزار کند یا از طریق پرسشنامه از کارکنان بخواهد تا عملیات شما را بررسی کرده و نتیجتاً دید بهتری نسبت به ساختار کنترلی خود به دست آورید
.

۳- ارزیابی ریسک : در مرحله بعد، RCSA به کسب‌وکار شما کمک می‌کند تا خطرات موجود و بالقوه را دسته‌بندی کند و به تیم شما کمک کند تا هر تهدید یا ناکارآمدی را بر اساس شدّت و تأثیر آن‌ها اولویت‌بندی کند. در برخی مواردRCSA  به تخصیص ارزش پولی به هر ریسک، با توجه به سرعت تبدیل آن به یک مشکل جدّی در آینده، کمک می‌کند.

۴- ارزیابی کنترل‌ها : کسب و کار شما و سهامداران آن، کنترل‌های ریسک‌های موجود در مجموعه شما را برای تعیین اثربخشی آن‌ها ارزیابی می‌کنند. شما هر ایرادی را که نیاز به توجه و پالایش بیشتری دارد، کشف و شناسایی خواهید کرد. هنگامی که متوجه قصور در کنترل‌ها شدید، می‌توانید برنامه‌ریزی کنید که چگونه خطرات مرتبط را به اندازه کافی کاهش دهید.

۵- توسعه برنامه : بخش مهمی از چارچوب RCSAایجاد طرح‌های جدید برای اصلاح نقاط ضعف کنترل است. کنترل‌های جدید باید قابل‌دستیابی بوده و به راحتی قابل‌پیگیری باشند، تا تیم شما بتواند تغییرات را به طور مؤثر اعمال کند.

۶- بررسی‌ها و رتبه‌بندی‌ها : با برنامه‌ها و کنترل‌های کاهش‌دهنده کسب‌وکارتان، می‌توانید دسته‌بندی آن‌ها را برای تعیین اثربخشی آن‌ها آغاز کنید. پیگیری رتبه‌بندی‌ها می‌تواند به تیم شما کمک کند تا حوزه‌های جدیدی را شناسایی کند که می‌توانند از به‌روزرسانی برای بهبود مستمر استفاده کنند.

مدیریت مالی، حسابرسی، مدیریت ریسک، ریسک، خودارزیابی ریسک, ارزیابی ریسک, RCSA

خود ارزیابی کنترل ریسک بیشتر بخوانید »

مدیریت ریسک (ایزو۳۱۰۰۰/کوزو)

مدیریت ریسک (ایزو۳۱۰۰۰/کوزو)

ایزو ۳۱۰۰۰ یک استاندارد بین‌المللی برای مدیریت ریسک است که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد(ISO) ایجاد شده‌است. این استاندارد اوّلین بار در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و در سال ۲۰۱۸ مورد تجدیدنظر قرار گرفت.



ایزو ۳۱۰۰۰ اصول و دستورالعمل‌های قابل اجرا برای هر سازمانی، صرف‌نظر از اندازه یا بخش را ارائه می‌دهد و به‌عنوان چارچوبی برای سازمان‌ها عمل می‌کند تا شیوه‌های مدیریت ریسک خود را بهبود بخشند و اعتماد ذی‌نفعان را بهبود دهند.


ایزو ۳۱۰۰۰ از چندین جنبه کلیدی با سایر استانداردهای مدیریت ریسک، مانند کوزو، متفاوت است :

• چارچوب گسترده‌ای را برای هر نوع ریسک در بخش‌های مختلف ارائه می‌دهد، در حالی که کوزو بیشتر بر سیستم‌های کنترل داخلی متمرکز است و در وهله اوّل متخصصان حسابداری و حسابرسی را هدف قرار می‌دهد.

• دستورالعمل‌های خود را به سه جزء تقسیم می‌کند : اصول، چارچوب و فرآیند، و آن را به صورتی ساده‌تر بیان می‌کند. کوزو این عناصر را در یک ساختار منسجم ادغام می‌کند که پیاده‌سازی آن می‌تواند پیچیده‌تر باشد.

• ریسک را به عنوان “تأثیر عدم قطعیّت بر اهداف” تعریف می‌کند، که امکان تفسیر گسترده‌تری را فراهم کرده و شامل نتایج مثبت و منفی می‌باشد؛ برخلاف تمرکز محدودتر کوزو که مبتنی‌بر کاهش ریسک است.


هشت اصل ایزو ۳۱۰۰۰ عبارتند از :

۱- مدیریت ریسک باید بخشی از تمام فرآیندهای سازمانی و تصمیم‌گیری باشد.

۲- یک رویکرد سیستماتیک، کارایی و ثبات را افزایش می‌دهد.

۳- فرآیندها باید متناسب با زمینه و اهداف سازمان طراحی شوند.

۴- مشارکت ذینفعان تضمین می‌کند که دانش و دیدگاه‌های مرتبط در نظر گرفته می‌شود.

۵- مدیریت ریسک باید با تغییرات محیط داخلی و خارجی سازگار شود.

۶- تصمیمات باید بر اساس بهترین داده‌های موجود باشد و محدودیّت‌های آن را در نظر گیرد.

۷- تشخیص دهید که رفتارهای انسانی و فرهنگ سازمان بر مدیریت ریسک تأثیر می‌گذارد.

۸- سازمان ها باید به دنبال پیشرفت‌های مداوم در شیوه‌های مدیریت ریسک خود باشند.


ایزو ۳۱۰۰۰ چگونه به نقش عوامل انسانی و فرهنگی در مدیریت ریسک می‌پردازد؟

• تأکید می‌کند که این عناصر به‌طور قابل‌توجّهی بر ادراک ریسک، رفتارها و فرآیندهای تصمیم‌گیری در یک سازمان تأثیر می‌گذارند.

• تشخیص می‌دهد که درک فرهنگ، قابلیّت‌ها و رفتار افراد سازمان برای مدیریت ریسک مؤثر ضروری است.

• با در نظر گرفتن ملاحظات انسانی و فرهنگی، سازمان‌ها می‌توانند ریسک‌های مرتبط با خطای انسانی را بهتر شناسایی کرده و استراتژی‌های کلّی مدیریت ریسک را بهبود بخشند، که نهایتاً منجر به بهبود نتایج و دستیابی به هدف می‌شود.

مدیریت مالی، حسابرسی، مدیریت ریسک، ریسک، ایزو ۳۱۰۰۰، iso 31000

مدیریت ریسک (ایزو۳۱۰۰۰/کوزو) بیشتر بخوانید »

پیمایش به بالا