یکپارچه‌سازی ریسک و راهبرد

اگرچه راهبرد و ریسک به‌هم مرتبط هستند، اما گاهی اوقات ممکن است این رابطه خطی باشد؛ ابتدا راهبرد مورد نظر تعیین می‌شود و سپس ریسک‌هایی که ممکن است از این راهبرد و اجرای آن ناشی‌شود، در نظر گرفته می‌شوند.

راهبرد، مکانیزم ایجاد ارزش است و مدیریت ریسک برای کمک به محافظت از فرآیند ارزش‌آفرینی در برابر رویدادهای منفی وجود دارد.

در اتخاذ این رویکرد، ریسک عموماً بر حسب احتمال و تأثیر ضرر در نظر گرفته می‌شود؛ بنابراین تمرکز بر به حداقل‌رساندن ریسک مرتبط با احتمالات منفی است.

در نظر بگیرید که آیا ریسک‌پذیری هیئت‌مدیره، راهبرد را تعیین می‌کند یا اینکه آیا تصمیم‌گیری در مورد راهبرد منجر به این می‌شود که سازمان چگونه ریسک‌پذیری خود را چارچوب‌بندی کند.

برای اینکه هیئت‌مدیره به راهبرد خود دست یابد، افراد باید کارها را به گونه‌ای متفاوت، سریعتر انجام دهند و تصمیمات متفاوتی بگیرند. بنابراین این در واقع برای اطمینان از اینکه ریسک‌پذیری در کسب و کار یا تعریف ریسک در تجارت زیربنای آن است، کلیدی بود.

رهبری مؤثر در سطح راهبرد لزوماً به‌معنای دستیابی به سطوح بالاتری از اطمینان نیست، بلکه این‌است که بتوانیم از هرگونه عدم‌قطعیتی که ممکن‌است به نفع سازمان و ذی‌نفعان آن وجود داشته‌باشد، بهره‌برداری کنیم.

هیئت‌مدیره‌ها باید از محدودیت‌هایی که یک «مجموعه ذهنیت انطباق» ممکن است برای توانایی‌شان در بهره‌برداری از فرصت‌ها با ریسک‌پذیری ایجاد کند، آگاه باشند.

اتخاذ “مجموعه ذهنیت انطباق” منعکس‌کننده رویکرد تجویزی‌تر برای مدیریت ریسک بود.

رویکرد مدیریت ریسک بسیار تجویزی ممکن‌است باعث شود که فعالیت‌های مدیریت ریسک در سطح هیئت‌مدیره، ثابت و واکنش‌گرا شوند؛ به طوری که اعضای هیئت‌مدیره در جزئیات عملیاتی گمراه شوند و دید بیش از حد منفی نسبت به ریسک داشته‌باشند.

توانایی هیئت‌مدیره در پیش‌بینی ریسک و شناسایی فرصت‌ها نشان می‌دهد که چگونه تصمیمات راهبرد ممکن‌است توسط هیئت‌مدیره هوش ریسک، مهارت‌ها، دانش، تجربه، آموزش و آموزش‌متنوع (RI-SKeet) افزایش یابد.

هیئت‌مدیره‌ها به‌عنوان یک اطلاعات جمعی عمل می‌کنند؛ هیچ یک از اعضای هیئت‌مدیره احتمالاً نمی‌توانند همه چیزهایی را که در مورد مدیریت ریسک یا ریسک‌ها و فرصت‌های مختلفی که ممکن‌است بر راهبرد و حاکمیت یک سازمان تأثیر می‌گذارد را بدانند.

هرچه انواع RI-SKeet در بین اعضای هیئت‌مدیره بیشتر باشد، سازمان‌ها هم برای جلوگیری و کاهش جنبه‌های منفی رویدادهای ریسک و هم برای بهره‌برداری از فرصت‌های بالقوه، آمادگی بیشتری خواهند داشت.

هنگام در نظر گرفتن معادله ریسک-بازده به‌عنوان بخشی از تصمیم‌گیری راهبردی، یک برد بسیار کارآمد با RI-SKeet مناسب می‌تواند یک محرک و یک ترمز ایجاد کند.