چهار مرحله دیجیتالی‌شدن در امور مالی : 1- دیجیتالی‌شدن : بنیاد تغییر در مرحله اولیه دیجیتالی‌سازی، تمرکز بر تبدیل فرآیندهای سنتی و مبتنی‌بر کاغذ به فرمت‌های دیجیتال است. در امور مالی، این اغلب به‌معنای حرکت از معاملات دستی مبتنی‌بر کاغذ به سوابق دیجیتال، پایگاه‌های داده و صفحات گسترده است. این مرحله زمینه را برای تحوّل بزرگتر آینده فراهم می‌کند. با اتخاذ سوابق دیجیتالی، کسب‌وکارها دقّت و کارایی را بهبود می‌بخشند، که پایه‌ای مقیاس‌پذیرتر برای نوآوری ایجاد می‌کند. 2- اتوماسیون : کارآمدکردن فرآیندها هنگامی که دیجیتالی‌سازی اولیه انجام شد، کسب و کارها وارد مرحله اتوماسیون می‌شوند. در این مرحله، فرآیندهایی که زمانی به صورت دستی کار می‌کردند، خودکار می‌شوند و منجر به بهبودهای قابل‌توجّهی در سرعت، کارایی و دقت می‌شوند. اتوماسیون هزینه‌های عملیاتی را کاهش می‌دهد، سرعت تراکنش را بهبود می‌بخشد و خطر خطای انسانی را کاهش می‌دهد. این به امور مالی اجازه می‌دهد تا بر فعّالیت‌های استراتژیک‌تر، مانند روابط با مشتری و تصمیم‌گیری در سطح بالا تمرکز کنند. 3- یکپارچه سازی : یکپارچه‌سازی سیستم‌ها و داده‌ها مرحله بعدی یکپارچه‌سازی است – جایی که سیستم‌ها، پلتفرم‌ها و ابزارهای‌متفاوت با هم متحد می‌شوند. این اجازه می‌دهد تا داده‌ها به‌طور یکپارچه بین بخش‌ها، شرکا و حتی ارائه‌دهندگان ثالث جریان داشته‌باشند و یک اکوسیستم تجاری مرتبط‌تر و کارآمدتر ایجاد کنند. یکپارچه‌سازی منجر به یک عملیات کارآمدتر و مبتنی‌بر داده می‌شود. سازمان‌های مالی با توانایی دسترسی به داده‌های تلفیقی و بی‌درنگ در بخش‌ها، می‌توانند نیازهای مشتری را بهتر درک کنند، تصمیمات آگاهانه بگیرند و خدمات شخصی‌سازی‌شده ارائه دهند. 4- نوآوری : استقبال از فن‌آوری‌های پیشرفته مرحله نهایی دیجیتالی‌شدن یک عملکرد مالی کاملاً دیجیتالی و یکپارچه است که می‌تواند از فناوری‌های پیشرفته برای ارائه محصولات و خدمات جدید و مخرّب، بهبود و گسترش دسترسی استفاده کند. در این مرحله، امور مالی نه‌تنها با تغییر سازگار می‌شود، بلکه آن را هدایت می‌کند. با پذیرش و آزمایش با فناوری‌های نوظهور، امور مالی می‌تواند خدمات نوآورانه‌ای ارائه دهد که نیازهای متغیر مشتریان را برآورده می‌کند و در عین حال جریان‌های درآمدی جدید و مدل‌های تجاری ایجاد می‌کند.